اسکالیت کردنِ تصمیم‌های سخت با ابزارِ advisor

Pair your main model with a stronger advisor model that Claude consults at key moments during a task.

{/* plan-availability: feature=advisor providers=anthropic */}

ابزارِ advisor به Claude اجازه می‌دهد در لحظه‌های کلیدیِ یک کار با یک مدلِ دومِ معمولاً قوی‌تر مشورت کند؛ مثلاً پیش از تعهد به یک رویکرد، وقتی روی یک خطای مکرر گیر کرده، یا پیش از اعلامِ کاملِ بودنِ کار. advisor کلِ گفتگو را دریافت می‌کند، شاملِ هر فراخوانیِ ابزار و نتیجه‌اش، و راهنمایی‌ای برمی‌گرداند که Claude پیش از ادامه آن را به کار می‌بندد.

advisor به‌صورتِ سمتِ سرور روی زیرساختِ Anthropic به‌عنوانِ یک ابزارِ سرور (server tool) اجرا می‌شود و هم برای حساب‌های اشتراکی و هم حساب‌های صورت‌حساب‌شونده با API در دسترس است. تو انتخاب می‌کنی کدام مدل نقشِ advisor را بازی کند، و Claude تصمیم می‌گیرد کِی آن را فراخوانی کند.

این صفحه پوشش می‌دهد که چطور advisor را فعال کنی، کدام جفت‌مدل‌ها پذیرفته می‌شوند، Claude در طولِ یک مشورت چه چیزی نشان می‌دهد و استفاده از advisor چطور حساب می‌شود.

کِی از advisor استفاده کنیم

advisor به کارهای طولانیِ چندمرحله‌ای می‌خورد که بیشترِ نوبت‌ها روتین‌اند ولی کیفیتِ برنامه نتیجه را تعیین می‌کند. نمونه‌ها شاملِ بازآرایی‌های بزرگ، نشست‌های عیب‌یابی که یک خطا مدام تکرار می‌شود، و کارهایی است که می‌خواهی پیش از اینکه Claude کاملشان اعلام کند مستقلاً بررسی شوند.

در کارهای کوتاه که چیزِ زیادی برای برنامه‌ریزی نیست، یا در کارهایی که هر نوبت به قوی‌ترین مدل نیاز دارد، ارزشِ کمتری اضافه می‌کند. برای آن‌ها به‌جایش مدلِ اصلی را عوض کن، یا مقایسه‌ی advisor با opusplan و ساب‌ایجنت‌ها را برای راه‌های دیگرِ گرفتنِ نظرِ دوم ببین.

فعال کردنِ advisor

می‌توانی مدلِ advisor را به سه روش تنظیم کنی:

دستورِ /advisor: advisor را وسطِ نشست تنظیم یا عوض کن و آن را به‌عنوانِ پیش‌فرض ذخیره کن
تنظیمِ advisorModel: یک پیش‌فرضِ ماندگار در فایلِ تنظیماتت پیکربندی کن
پرچمِ --advisor: advisor را برای یک نشستِ منفرد هنگامِ راه‌اندازی تنظیم کن

اگر هر کدام از این‌ها یک مدلِ advisor تعیین کند، advisor برای نشست‌هایی که مدلِ اصلی‌شان از آن پشتیبانی می‌کند فعال می‌شود. برای متوقف کردنِ استفاده، خاموش کردنِ advisor را ببین.

استفاده از دستورِ `/advisor`

برای باز کردنِ انتخاب‌گری که مدل‌های advisorِ در دسترس را فهرست می‌کند، /advisor را بدونِ آرگومان اجرا کن، یا مدل را مستقیماً بده:

/advisor opus

انتخابت در advisorModel در تنظیماتِ کاربری‌ات ذخیره می‌شود و بینِ نشست‌ها ماندگار می‌ماند. اگر مدلِ اصلیِ فعلی‌ات از advisor پشتیبانی نکند، انتخاب همچنان ذخیره می‌شود و وقتی با /model به یک مدلِ اصلیِ سازگار سوییچ کنی فعال می‌شود.

تنظیمِ `advisorModel` در تنظیمات

برای پیکربندیِ advisor به‌عنوانِ پیش‌فرض بدونِ باز کردنِ نشست، آن را در فایلِ تنظیماتت تنظیم کن:

{
  "advisorModel": "opus"
}

استفاده از پرچمِ `--advisor`

برای تنظیمِ advisor در یک نشستِ منفرد بدونِ تغییرِ تنظیمِ ذخیره‌شده‌ات، با این پرچم راه بینداز:

claude --advisor opus

این پرچم برای آن نشست بر تنظیمِ advisorModel اولویت دارد. برخلافِ /advisor که یک انتخابِ غیرفعال را ذخیره می‌کند، اگر مدلِ اصلیِ نشست از advisor پشتیبانی نکند، این پرچم با خطا خارج می‌شود.

انتخابِ یک مدلِ advisor

advisor باید دستِ‌کم به‌اندازه‌ی مدلِ اصلی توانمند باشد. advisorهای پذیرفته‌شده برای هر مدلِ اصلی این‌هاست:

مدلِ اصلی	advisorهای پذیرفته‌شده	یادداشت‌ها
Haiku 4.5	Fable، Opus، Sonnet	Haiku می‌تواند advisor را فراخوانی کند ولی نمی‌تواند نقشِ advisor را بازی کند
Sonnet 4.6	Fable، Opus، Sonnet
Opus 4.6 یا بالاتر	Fable، Opus در سطحِ نسخه‌ی مدلِ اصلی یا بالاتر	یک Opus 4.7 به‌عنوانِ اصلی با advisorِ Opus 4.6 رد می‌شود
Fable 5 ({/* min-version: 2.1.170 */}v2.1.170+)	Fable	advisorِ Opus یا Sonnet رد می‌شود

Fable 5 به Claude Code نسخه‌ی v2.1.170 یا بالاتر و دسترسیِ Fable 5 نیاز دارد، چه نقشِ مدلِ اصلی را بازی کند چه advisor. گزینه‌ی fable در انتخاب‌گرِ /advisor ظاهر نمی‌شود.

advisor را به‌صورتِ opus، sonnet یا fable تنظیم کن. این نام‌های مستعار به جدیدترین نسخه‌ی هر مدل تبدیل می‌شوند. همچنین می‌توانی یک شناسه‌ی کاملِ مدل مثلِ claude-opus-4-8 بدهی.

این جفت‌سازی را API اعمال می‌کند، نه Claude Code. تنظیمِ یک جفتِ ردشده موفق می‌شود، بعد در درخواستِ بعدی به‌صورتِ خطای cannot be used as an advisor when the request model is نمایان می‌شود.

جفت‌مدل‌های رایج

هر جفتِ پذیرفته‌شده کار می‌کند. این ترکیب‌ها هزینه را در برابرِ توانمندی به شیوه‌های متفاوتی متوازن می‌کنند:

جفت	کِی استفاده شود
Sonnet اصلی + Opus advisor	Sonnet کارِ روتین را پیش می‌برد و برنامه‌ریزی، خطاهای مبهم و بررسی‌های تکمیل را به Opus واگذار می‌کند
Sonnet اصلی + Fable advisor	راهنماییِ Fable 5 در نقطه‌های تصمیم بدونِ اجرای Fable 5 در سراسرِ کار. به v2.1.170 یا بالاتر و دسترسیِ Fable 5 نیاز دارد
Haiku اصلی + Opus advisor	کم‌هزینه‌ترین مدلِ اصلی با برنامه‌ریزیِ قوی. هزینه‌ی بیشتری از Haiku تنها انتظار داشته باش ولی کمتر از تغییرِ مدلِ اصلی به Sonnet یا Opus
Opus اصلی + Opus advisor	یک Opus دوم اولی را بازبینی می‌کند. برای کارهای پرریسک که در آن یک بررسیِ مستقل مهم‌تر از هزینه است مفید است
Fable اصلی + Fable advisor	توانمندترین جفت وقتی Fable 5 در دسترس است (v2.1.170+). Fable رده‌ای بالاتر از Opus و Sonnet است، پس تنها advisorِ پذیرفته‌شده برای مدلِ اصلیِ Fable است
Sonnet اصلی + Sonnet advisor	یک نظرِ دومِ کم‌هزینه برای گرفتنِ اشتباهاتِ روتین

کِی Claude با advisor مشورت می‌کند

Claude تصمیم می‌گیرد کِی advisor را فراخوانی کند. معمولاً پیش از تعهد به یک رویکرد، وقتی خطایی مدام تکرار می‌شود و پیش از اعلامِ کاملِ بودنِ کار مشورت می‌کند، ولی زمان‌بندی مدل‌محور است نه قاعده‌محور.

می‌توانی در پرامپتت مثلِ هر ابزارِ دیگری درخواستِ مشورت بدهی، مثلاً consult the advisor before you continue. هیچ تنظیمی برای سقف‌گذاری یا اجبارِ فراخوانیِ advisor وجود ندارد؛ اگر می‌خواهی Claude در طولِ یک کار بیشتر یا کمتر مشورت کند، در دستورالعمل‌هایت بگو.

در طولِ نشست چه می‌بینی

وقتی Claude advisor را فراخوانی می‌کند، رونوشت یک خطِ Advising همراه با نامِ مدلِ advisor نشان می‌دهد تا وقتی که فراخوانی در جریان است. وقتی نتیجه برمی‌گردد، خط تأیید می‌کند که advisor گفتگو را بازبینی کرده است. Ctrl+O را بزن تا بازش کنی و راهنماییِ کاملِ advisor را بخوانی.

Claude معمولاً از راهنماییِ advisor پیروی می‌کند، ولی وقتی شواهدِ خودش با ادعایی مشخص تناقض دارد آن را وفق می‌دهد: اگر مرحله‌ی توصیه‌شده هنگامِ امتحان شکست بخورد، یا محتوای فایل با توصیه تناقض داشته باشد، Claude به‌جای پیرویِ بی‌قید‌و‌شرط، تعارض را نمایان می‌کند.

advisor همیشه کلِ گفتگو را دریافت می‌کند، و Claude زمان‌بندی را کنترل می‌کند. برای کنترلِ بیشتر یا پیکربندیِ متفاوت، مقایسه‌ی advisor با ساب‌ایجنت‌ها و opusplan را ببین.

هزینه

هر فراخوانیِ advisor گفتگو را به مدلِ advisor می‌فرستد، پس علاوه بر مصرفِ مدلِ اصلی‌ات، توکن‌هایی با نرخِ مدلِ advisor مصرف می‌کند. با صورت‌حسابِ API، توکن‌های advisor با نرخ‌های ورودی و خروجیِ مدلِ advisor حساب می‌شوند. در پلن‌های اشتراکی، استفاده از advisor به سمتِ محدودیت‌های استفاده‌ی پلنت حساب می‌شود.

Claude به‌جای هر نوبت، در نقطه‌های تصمیم advisor را فراخوانی می‌کند، پس جفت کردنِ یک مدلِ اصلیِ سریع‌تر با یک advisorِ قوی‌تر معمولاً کم‌هزینه‌تر از اجرای مدلِ قوی‌تر در سراسرِ کار است. استفاده از advisor به سمتِ مجموع‌های نشست که /usage نشان می‌دهد حساب می‌شود.

برای اینکه توکن‌های advisor چطور در پاسخ‌های API گزارش می‌شوند، Usage and billing را در مستنداتِ Claude API ببین.

اثر بر کشِ پرامپت

فعال یا غیرفعال کردنِ advisor وسطِ نشست، کشِ پرامپتِ مدلِ اصلی‌ات را باطل نمی‌کند. برخلافِ تغییرِ مدل یا سطحِ effort، تغییرِ وضعیتِ /advisor پیشوندِ کش‌شده را دست‌نخورده نگه می‌دارد، و راهنماییِ برگردانده‌شده‌ی advisor در نوبت‌های بعدی به‌عنوانِ بخشی از رونوشت کش می‌شود.

خواندنِ خودِ مدلِ advisor از گفتگو کش نمی‌شود. هر فراخوانیِ advisor کلِ رونوشت را از نو پردازش می‌کند، بدونِ هیچ بازاستفاده‌ای بینِ فراخوانی‌ها.

الزامات

ابزارِ advisor به همه‌ی موارد زیر نیاز دارد:

Claude Code نسخه‌ی v2.1.98 یا بالاتر: برای ارتقا claude update را اجرا کن.
فقط Anthropic API: advisor یک ابزارِ اجراشونده در سرور است. روی Amazon Bedrock، Google Vertex AI یا Microsoft Foundry در دسترس نیست. از طریقِ یک LLM gateway که با ANTHROPIC_BASE_URL پیکربندی شده، در دسترس بودن به این بستگی دارد که آیا gateway درخواست را دست‌نخورده به Anthropic API ارسال می‌کند.
مدلِ اصلیِ پشتیبانی‌شده: Opus 4.6 یا بالاتر، Sonnet 4.6 یا Haiku 4.5. {/* min-version: 2.1.170 */}Fable 5 هم روی Claude Code نسخه‌ی v2.1.170 یا بالاتر واجدِ شرایط است.

خاموش کردنِ advisor

برای متوقف کردنِ استفاده از advisor و پاک کردنِ advisorModelِ ذخیره‌شده‌ات، /advisor off را اجرا کن یا No advisor را در انتخاب‌گرِ /advisor انتخاب کن:

/advisor off

برای غیرفعال کردنِ کاملِ ابزارِ advisor، شاملِ دستورِ /advisor و پرچمِ --advisor، CLAUDE_CODE_DISABLE_ADVISOR_TOOL=1 را تنظیم کن. Environment variables را ببین.

مقایسه با قابلیت‌های مرتبط

advisor یکی از چند راهِ ترکیبِ نقاطِ قوتِ مدل‌هاست. بر اساسِ اینکه کِی می‌خواهی مدلِ دوم درگیر شود انتخاب کن.

رویکرد	کِی مدلِ قوی‌تر اجرا می‌شود	چطور شروع می‌شود
ابزارِ advisor	در نقطه‌های تصمیمِ وسطِ کار	Claude وقتی به راهنمایی نیاز دارد آن را فراخوانی می‌کند
`opusplan`	در حالتِ plan، بعد برای اجرا به Sonnet سوییچ می‌کند	تو واردِ حالتِ plan می‌شوی
ساب‌ایجنت‌ها با `model`ِ تنظیم‌شده	برای کلِ زیرکارِ واگذارشده	Claude واگذار می‌کند، یا تو ساب‌ایجنت را فراخوانی می‌کنی
`/model`	برای همه‌ی نوبت‌های بعدی	تو مدل‌ها را عوض می‌کنی

همچنین ببین

Model configuration: تغییرِ مدل‌ها، تنظیمِ سطحِ effort و استفاده از opusplan
مدیریتِ مؤثرِ هزینه‌ها: رهگیریِ مصرفِ توکن در میانِ مدل‌ها
ابزارِ advisor در Claude API: درکِ ابزارِ سرورِ زیرین، یا استفاده‌ی مستقیمِ آن از Messages API
The advisor strategy: چرا جفت کردنِ یک مدلِ اصلیِ سریع با یک advisorِ قوی‌تر جواب می‌دهد