گسترشِ Claude Code

Claude Code مدلی که درباره‌ی کدت استدلال می‌کند را با ابزارهای داخلی برای عملیاتِ فایل، جستجو، اجرا و دسترسی به وب ترکیب می‌کند. ابزارهای داخلی بیشترِ کارهای کدنویسی را پوشش می‌دهند. این راهنما لایه‌ی توسعه را پوشش می‌دهد: قابلیت‌هایی که اضافه می‌کنی تا آنچه Claude می‌داند را سفارشی کنی، آن را به سرویس‌های بیرونی وصل کنی و ورک‌فلوها را خودکار کنی.

تازه به Claude Code آمده‌ای؟ با CLAUDE.md برای قراردادهای پروژه شروع کن، سپس سایر افزونه‌ها را همان‌طور که تریگرهای مشخص پیش می‌آیند اضافه کن.

Overview

افزونه‌ها به بخش‌های مختلفِ حلقه‌ی ایجنتیک وصل می‌شوند:

CLAUDE.md کانتکستِ پایدار اضافه می‌کند که Claude هر نشست می‌بیند
Skills دانشِ بازاستفاده‌پذیر و ورک‌فلوهای قابلِ‌فراخوانی اضافه می‌کند
Code intelligence Claude را به یک language server وصل می‌کند برای پیمایشِ سطحِ نماد و خطاهای نوعِ زنده
MCP Claude را به سرویس‌ها و ابزارهای بیرونی وصل می‌کند
Subagents حلقه‌های خودشان را در کانتکستِ ایزوله اجرا می‌کنند و خلاصه‌ها را برمی‌گردانند
Agent teams چندین نشستِ مستقل را با تسک‌های مشترک و پیام‌رسانیِ نظیربه‌نظیر هماهنگ می‌کنند
Hooks روی رویدادهای چرخه‌ی عمر شلیک می‌شوند و می‌توانند یک اسکریپت، درخواستِ HTTP، پرامپت یا ساب‌ایجنت اجرا کنند
Plugins و marketplaceها این قابلیت‌ها را بسته‌بندی و توزیع می‌کنند

Skills انعطاف‌پذیرترین افزونه هستند. یک skill یک فایلِ markdown است که شاملِ دانش، ورک‌فلو یا دستورالعمل است. می‌توانی skillها را با دستوری مثل /deploy فراخوانی کنی، یا Claude می‌تواند هنگام مرتبط بودن آن‌ها را خودکار بارگذاری کند. skillها می‌توانند در گفتگوی جاری‌ات یا در کانتکستِ ایزوله از طریقِ ساب‌ایجنت‌ها اجرا شوند.

Match features to your goal

قابلیت‌ها طیفی دارند: از کانتکستِ همیشه‌فعال که Claude هر نشست می‌بیند، تا توانایی‌های on-demand که تو یا Claude می‌توانید فراخوانی کنید، تا خودکارسازیِ پس‌زمینه که روی رویدادهای مشخص اجرا می‌شود. جدولِ زیر نشان می‌دهد چه چیزهایی در دسترس است و هر کدام کی منطقی است.

قابلیت	چه می‌کند	کِی استفاده شود	مثال
CLAUDE.md	کانتکستِ پایدار که هر گفتگو بارگذاری می‌شود	قراردادهای پروژه، قوانینِ «همیشه X را انجام بده»	«از pnpm استفاده کن نه npm. قبل از کامیت تست‌ها را اجرا کن.»
Skill	دستورالعمل، دانش و ورک‌فلوهایی که Claude می‌تواند استفاده کند	محتوای بازاستفاده‌پذیر، اسناد مرجع، کارهای تکرارپذیر	`/deploy` چک‌لیستِ استقرارت را اجرا می‌کند؛ skillِ مستنداتِ API با الگوهای endpoint
Subagent	کانتکستِ اجرای ایزوله که نتایجِ خلاصه‌شده برمی‌گرداند	ایزولاسیونِ کانتکست، کارهای موازی، کارگرهای تخصصی	تسکِ تحقیقاتی که فایل‌های زیادی می‌خواند اما فقط یافته‌های کلیدی را برمی‌گرداند
Agent teams	هماهنگیِ چندین نشستِ مستقلِ Claude Code	تحقیقِ موازی، توسعه‌ی قابلیتِ جدید، دیباگ با فرضیه‌های رقیب	spawn کردنِ بازبین‌ها برای بررسیِ هم‌زمانِ امنیت، کارایی و تست‌ها
Code intelligence	پیمایش و تشخیصِ language-server	زبان‌های نوع‌دار، کدبیس‌های بزرگ که grep در آن‌ها کند یا نادقیق است	پرش به تعریفِ یک نماد به‌جای خواندنِ کلِ فایل
MCP	اتصال به سرویس‌های بیرونی	داده یا اکشن‌های بیرونی	کوئری زدن به دیتابیست، پست در Slack، کنترلِ مرورگر
Hook	اسکریپت، درخواستِ HTTP، پرامپت یا ساب‌ایجنت که با رویدادها تریگر می‌شود	خودکارسازی‌ای که باید روی هر رویدادِ منطبق اجرا شود	اجرای ESLint پس از هر ویرایشِ فایل

Plugins لایه‌ی بسته‌بندی هستند. یک plugin بسته‌ای از skillها، hookها، ساب‌ایجنت‌ها و سرورهای MCP را در یک واحدِ نصب‌شدنیِ واحد گرد می‌آورد. skillهای plugin namespace می‌خورند (مثل /my-plugin:review) تا چندین plugin بتوانند هم‌زیستی کنند. وقتی می‌خواهی همان راه‌اندازی را در چند مخزن بازاستفاده کنی یا از طریقِ یک marketplace به دیگران توزیع کنی، از pluginها استفاده کن.

Build your setup over time

لازم نیست همه‌چیز را از همان ابتدا پیکربندی کنی. هر قابلیت یک تریگرِ قابلِ‌تشخیص دارد، و بیشترِ تیم‌ها آن‌ها را تقریباً به این ترتیب اضافه می‌کنند:

تریگر	اضافه کن
Claude یک قرارداد یا دستور را دو بار اشتباه می‌کند	به CLAUDE.md اضافه‌اش کن
مدام همان پرامپت را برای شروعِ یک تسک تایپ می‌کنی	آن را به‌عنوانِ یک skillِ قابلِ‌فراخوانی توسطِ کاربر ذخیره کن
برای سومین بار همان playbook یا رویه‌ی چندمرحله‌ای را در چت می‌چسبانی	آن را به‌صورتِ یک skill ثبت کن
مدام داده را از تبِ مرورگری که Claude نمی‌بیند کپی می‌کنی	آن سیستم را به‌عنوانِ یک سرورِ MCP وصل کن
Claude فایل‌های زیادی می‌خواند تا بیابد یک نماد کجا تعریف یا استفاده شده	یک پلاگینِ code intelligence برای زبانت نصب کن
یک کارِ جانبی گفتگویت را با خروجی‌ای که دیگر به آن رجوع نمی‌کنی پر می‌کند	آن را از طریقِ یک ساب‌ایجنت هدایت کن
می‌خواهی هر بار بدون پرسیدن اتفاقی بیفتد	یک hook بنویس
یک مخزنِ دوم به همان راه‌اندازی نیاز دارد	آن را به‌عنوانِ یک plugin بسته‌بندی کن

همان تریگرها به تو می‌گویند کی آنچه را که داری به‌روزرسانی کنی. یک اشتباهِ تکرارشونده یا یک کامنتِ بازبینیِ مکرر، یک ویرایشِ CLAUDE.md است، نه یک اصلاحِ یکباره در چت. ورک‌فلویی که مدام دستی تنظیمش می‌کنی، یک skill است که به بازنگریِ دیگری نیاز دارد.

Compare similar features

برخی قابلیت‌ها ممکن است شبیه به‌نظر برسند. اینجا می‌بینی چطور آن‌ها را از هم تشخیص دهی.

skillها و ساب‌ایجنت‌ها مسائلِ متفاوتی را حل می‌کنند:

Skills محتوای بازاستفاده‌پذیری هستند که می‌توانی در هر کانتکستی بارگذاری کنی
Subagents کارگرهای ایزوله‌ای هستند که جدا از گفتگوی اصلی‌ات اجرا می‌شوند

جنبه	Skill	Subagent
چیست	دستورالعمل، دانش یا ورک‌فلوهای بازاستفاده‌پذیر	کارگرِ ایزوله با کانتکستِ خودش
مزیتِ کلیدی	اشتراکِ محتوا بین کانتکست‌ها	ایزولاسیونِ کانتکست. کار جدا اتفاق می‌افتد، فقط خلاصه برمی‌گردد
اثر بر پنجره‌ی کانتکست	به پنجره‌ی اصلی‌ات اضافه می‌شود	از پنجره‌ای جداگانه با توکن‌های ورودی و خروجیِ خودش استفاده می‌کند
بهترین برای	مطالبِ مرجع، ورک‌فلوهای قابلِ‌فراخوانی	تسک‌هایی که فایل‌های زیادی می‌خوانند، کارِ موازی، کارگرهای تخصصی

skillها می‌توانند مرجع یا اکشن باشند. skillهای مرجع دانشی فراهم می‌کنند که Claude در سراسرِ نشستت استفاده می‌کند (مثل راهنمای سبکِ APIات). skillهای اکشن به Claude می‌گویند کارِ مشخصی انجام دهد (مثلِ /deploy که ورک‌فلوی استقرارت را اجرا می‌کند).

وقتی به ایزولاسیونِ کانتکست نیاز داری یا وقتی پنجره‌ی کانتکستت دارد پر می‌شود، از یک ساب‌ایجنت استفاده کن. ساب‌ایجنت ممکن است ده‌ها فایل بخواند یا جستجوهای گسترده اجرا کند، اما گفتگوی اصلی‌ات فقط یک خلاصه دریافت می‌کند. چون کارِ ساب‌ایجنت کانتکستِ اصلی‌ات را مصرف نمی‌کند، این وقتی هم مفید است که نیازی نداری کارِ میانی قابلِ‌مشاهده بماند. ساب‌ایجنت‌های سفارشی می‌توانند دستورالعمل‌های خودشان را داشته باشند و skillها را از پیش بارگذاری کنند.

می‌توانند ترکیب شوند. یک ساب‌ایجنت می‌تواند skillهای مشخصی را از پیش بارگذاری کند (فیلدِ skills:). یک skill می‌تواند با context: fork در کانتکستِ ایزوله اجرا شود. برای جزئیات Skills را ببین.

هر دو دستورالعمل ذخیره می‌کنند، اما متفاوت بارگذاری می‌شوند و اهدافِ متفاوتی دارند.

جنبه	CLAUDE.md	Skill
بارگذاری	هر نشست، خودکار	on-demand
می‌تواند فایل شامل کند	بله، با importهای `@path`	بله، با importهای `@path`
می‌تواند ورک‌فلو تریگر کند	خیر	بله، با `/<name>`
بهترین برای	قوانینِ «همیشه X را انجام بده»	مطالبِ مرجع، ورک‌فلوهای قابلِ‌فراخوانی

اگر Claude باید همیشه آن را بداند، در CLAUDE.md بگذار: قراردادهای کدنویسی، دستورهای build، ساختارِ پروژه، قوانینِ «هرگز X را انجام نده».

اگر مطالبِ مرجعی است که Claude گاهی به آن نیاز دارد (مستنداتِ API، راهنماهای سبک) یا ورک‌فلویی که با /<name> تریگر می‌کنی (deploy, review, release)، در یک skill بگذار.

قاعده‌ی سرانگشتی: CLAUDE.md را زیرِ ۲۰۰ خط نگه دار. اگر دارد بزرگ می‌شود، محتوای مرجع را به skillها منتقل کن یا به فایل‌های .claude/rules/ تقسیمش کن.

هر سه دستورالعمل ذخیره می‌کنند، اما متفاوت بارگذاری می‌شوند:

جنبه	CLAUDE.md	`.claude/rules/`	Skill
بارگذاری	هر نشست	هر نشست، یا هنگام باز شدنِ فایل‌های منطبق	on-demand، هنگام فراخوانی یا مرتبط بودن
دامنه	کلِ پروژه	می‌تواند به مسیرهای فایل محدود شود	مختصِ تسک
بهترین برای	قراردادهای هسته و دستورهای build	راهنماهای مختصِ زبان یا مختصِ پوشه	مطالبِ مرجع، ورک‌فلوهای تکرارپذیر

برای دستورالعمل‌هایی که هر نشست نیاز دارد از CLAUDE.md استفاده کن: دستورهای build، قراردادهای تست، معماریِ پروژه.

از rules استفاده کن تا CLAUDE.md متمرکز بماند. ruleها با frontmatterِ paths فقط وقتی بارگذاری می‌شوند که Claude با فایل‌های منطبق کار کند، و این کانتکست را صرفه‌جویی می‌کند.

از skills برای محتوایی استفاده کن که Claude فقط گاهی به آن نیاز دارد، مثل مستنداتِ API یا یک چک‌لیستِ استقرار که با /<name> تریگرش می‌کنی.

هر دو کار را موازی می‌کنند، اما از نظرِ معماری متفاوت‌اند:

Subagents درونِ نشستت اجرا می‌شوند و نتایج را به کانتکستِ اصلی‌ات گزارش می‌دهند
Agent teams نشست‌های مستقلِ Claude Code هستند که با هم ارتباط برقرار می‌کنند

جنبه	Subagent	Agent team
کانتکست	پنجره‌ی کانتکستِ خودش؛ نتایج به فراخوان برمی‌گردد	پنجره‌ی کانتکستِ خودش؛ کاملاً مستقل
ارتباط	فقط به ایجنتِ اصلی نتایج گزارش می‌دهد	هم‌تیمی‌ها مستقیماً به هم پیام می‌دهند
هماهنگی	ایجنتِ اصلی همه‌ی کار را مدیریت می‌کند	فهرستِ تسکِ مشترک با خودهماهنگی
بهترین برای	تسک‌های متمرکز که فقط نتیجه مهم است	کارِ پیچیده که به بحث و همکاری نیاز دارد
هزینه‌ی توکن	پایین‌تر: نتایج به کانتکستِ اصلی خلاصه می‌شوند	بالاتر: هر هم‌تیمی یک نمونه‌ی جدای Claude است

وقتی به یک کارگرِ سریع و متمرکز نیاز داری از یک ساب‌ایجنت استفاده کن: تحقیق درباره‌ی یک پرسش، تأییدِ یک ادعا، بازبینیِ یک فایل. ساب‌ایجنت کار را انجام می‌دهد و یک خلاصه برمی‌گرداند. گفتگوی اصلی‌ات تمیز می‌ماند.

وقتی هم‌تیمی‌ها باید یافته‌ها را به اشتراک بگذارند، همدیگر را به چالش بکشند و مستقل هماهنگ شوند، از یک agent team استفاده کن. agent teamها برای تحقیق با فرضیه‌های رقیب، بازبینیِ موازیِ کد و توسعه‌ی قابلیتِ جدید که هر هم‌تیمی بخشِ جدایی را در اختیار دارد بهترین‌اند.

نقطه‌ی گذار: اگر ساب‌ایجنت‌های موازی اجرا می‌کنی ولی به محدودیت‌های کانتکست می‌خوری، یا اگر ساب‌ایجنت‌هایت باید با هم ارتباط برقرار کنند، agent teamها گامِ طبیعیِ بعدی‌اند.

MCP کلود را به سرویس‌های بیرونی وصل می‌کند. skillها آنچه Claude می‌داند را گسترش می‌دهند، از جمله نحوه‌ی استفاده‌ی مؤثر از آن سرویس‌ها.

جنبه	MCP	Skill
چیست	پروتکلی برای اتصال به سرویس‌های بیرونی	دانش، ورک‌فلوها و مطالبِ مرجع
فراهم می‌کند	ابزارها و دسترسی به داده	دانش، ورک‌فلوها، مطالبِ مرجع
مثال‌ها	یکپارچگیِ Slack، کوئری‌های دیتابیس، کنترلِ مرورگر	چک‌لیستِ بازبینیِ کد، ورک‌فلوی deploy، راهنمای سبکِ API

این‌ها مسائلِ متفاوتی را حل می‌کنند و خوب با هم کار می‌کنند:

MCP به Claude ابزارهای ساخته‌شده برای یک سیستمِ بیرونی می‌دهد، با اتصال و احرازِ هویتی که سرور آن را مدیریت می‌کند.

Skills به Claude دانشی درباره‌ی نحوه‌ی استفاده‌ی مؤثر از آن ابزارها می‌دهند، به‌علاوه‌ی ورک‌فلوهایی که می‌توانی با /<name> تریگر کنی. یک skill ممکن است شِمای دیتابیسِ تیمت و الگوهای کوئری را شامل شود، یا یک ورک‌فلوی /post-to-slack با قوانینِ قالب‌بندیِ پیامِ تیمت.

مثال: یک سرورِ MCP کلود را به دیتابیست وصل می‌کند. یک skill مدلِ داده‌ات، الگوهای کوئریِ رایج و اینکه برای کارهای مختلف کدام جدول‌ها را استفاده کند به Claude می‌آموزد.

یک hook روی رویدادِ چرخه‌ی عمر شلیک می‌شود؛ یک skill در کانتکست بارگذاری می‌شود تا Claude آن را اعمال کند.

جنبه	Hook	Skill
اجرا می‌کند	یک دستورِ shell، درخواستِ HTTP، پرامپتِ LLM یا ساب‌ایجنت	دستورالعمل‌هایی که Claude می‌خواند و دنبال می‌کند
تریگر می‌شود با	رویدادهای چرخه‌ی عمر مثل `PostToolUse` یا `SessionStart`	تایپ کردنِ `/<name>` توسطِ تو، یا تطبیقِ توضیحات با تسکت توسطِ Claude
قطعیت	همیشه روی رویدادش شلیک می‌شود؛ تریگر تضمین‌شده است	Claude دستورالعمل‌ها را تفسیر می‌کند؛ نتیجه می‌تواند متفاوت باشد
هزینه‌ی کانتکست	صفر، مگر اینکه hook خروجی برگرداند	توضیحات هر نشست بارگذاری می‌شود؛ محتوای کامل هنگام استفاده
بهترین برای	لینت پس از ویرایش، مسدود کردنِ دستورهای ناامن، لاگ‌گیری، نوتیفیکیشن	ورک‌فلوهایی که به استدلال نیاز دارند، مطالبِ مرجع، تسک‌های چندمرحله‌ای

وقتی اکشن باید هر بار به یک شکل انجام شود و نیازی به فکر کردنِ Claude ندارد، از یک hook استفاده کن. مثلاً: فرمت‌کردن هنگام ذخیره، ردِ rm -rf /، پست یک پیامِ Slack وقتی نشستی پایان می‌یابد.

وقتی Claude باید تصمیم بگیرد چطور گام‌ها را اعمال کند، یا وقتی محتوا دانش است نه اسکریپت، از یک skill استفاده کن. مثلاً: یک چک‌لیستِ /release، راهنمای سبکِ APIات، یک playbookِ دیباگ.

گاردریل‌ها را در hookها بگذار. دستورالعملی مثل «هرگز .env را ویرایش نکن» در CLAUDE.md یا یک skill یک درخواست است، نه یک تضمین. یک hookِ PreToolUse که ویرایش را مسدود می‌کند، اجبار است. اگر قاعده‌ای باید هر بار برقرار بماند، آن را به‌جای یک دستورالعملِ پرامپت، یک hook کن.

خروجیِ hook در کانتکست می‌نشیند. یک hookِ PostToolUse که لینترت را اجرا می‌کند نتایج را به‌صورتِ متنی که Claude می‌خواند بازمی‌گرداند؛ یک skillِ /fix-lint به Claude می‌گوید چطور آن‌ها را حل کند.

Understand how features layer

قابلیت‌ها می‌توانند در چند سطح تعریف شوند: سطحِ کاربر، هر-پروژه، از طریقِ pluginها، یا از طریقِ سیاست‌های مدیریت‌شده. همچنین می‌توانی فایل‌های CLAUDE.md را در زیرپوشه‌ها تو در تو کنی یا skillها را در پکیج‌های مشخصی از یک monorepo قرار دهی. وقتی همان قابلیت در چند سطح وجود دارد، این‌طور لایه می‌شوند:

فایل‌های CLAUDE.md افزایشی‌اند: همه‌ی سطوح هم‌زمان به کانتکستِ Claude محتوا می‌افزایند. فایل‌های دایرکتوریِ کاری‌ات و بالاتر هنگام راه‌اندازی بارگذاری می‌شوند؛ زیرپوشه‌ها همان‌طور که در آن‌ها کار می‌کنی بارگذاری می‌شوند. وقتی دستورالعمل‌ها در تضادند، Claude با قضاوت آن‌ها را آشتی می‌دهد، و معمولاً دستورالعمل‌های مشخص‌تر اولویت می‌گیرند. نحوه‌ی بارگذاریِ فایل‌های CLAUDE.md را ببین.
Skills و subagents بر اساسِ نام بازنویسی می‌شوند: وقتی همان نام در چند سطح هست، یک تعریف بر اساسِ اولویت برنده می‌شود (managed > user > project برای skillها؛ managed > پرچمِ CLI > project > user > plugin برای ساب‌ایجنت‌ها). skillهای plugin برای جلوگیری از تضاد namespace می‌خورند. کشفِ skill و دامنه‌ی ساب‌ایجنت را ببین.
سرورهای MCP بر اساسِ نام بازنویسی می‌شوند: local > project > user. دامنه‌ی MCP را ببین.
Hooks ادغام می‌شوند: همه‌ی hookهای ثبت‌شده صرف‌نظر از منبع، برای رویدادهای منطبقشان شلیک می‌شوند. hooks را ببین.

Combine features

هر افزونه مسئله‌ی متفاوتی را حل می‌کند: CLAUDE.md کانتکستِ همیشه‌فعال را به عهده دارد، skillها دانش و ورک‌فلوهای on-demand را، MCP اتصال‌های بیرونی را، ساب‌ایجنت‌ها ایزولاسیون را، و hookها خودکارسازی را. راه‌اندازی‌های واقعی آن‌ها را بر اساسِ ورک‌فلوی تو ترکیب می‌کنند.

برای مثال، ممکن است از CLAUDE.md برای قراردادهای پروژه، یک skill برای ورک‌فلوی استقرارت، MCP برای اتصال به دیتابیست و یک hook برای اجرای لینت پس از هر ویرایش استفاده کنی. هر قابلیت آنچه در آن بهترین است را به عهده می‌گیرد.

الگو	چطور کار می‌کند	مثال
Skill + MCP	MCP اتصال را فراهم می‌کند؛ یک skill به Claude می‌آموزد چطور خوب از آن استفاده کند	MCP به دیتابیست وصل می‌شود، یک skill شِما و الگوهای کوئریت را مستند می‌کند
Skill + Subagent	یک skill ساب‌ایجنت‌هایی برای کارِ موازی spawn می‌کند	skillِ `/audit` ساب‌ایجنت‌های امنیت، کارایی و سبک را راه می‌اندازد که در کانتکستِ ایزوله کار می‌کنند
CLAUDE.md + Skills	CLAUDE.md قوانینِ همیشه‌فعال را نگه می‌دارد؛ skillها مطالبِ مرجعِ on-demand را نگه می‌دارند	CLAUDE.md می‌گوید «قراردادهای APIمان را دنبال کن»، یک skill راهنمای کاملِ سبکِ API را دارد
Hook + MCP	یک hook اکشن‌های بیرونی را از طریقِ MCP تریگر می‌کند	hookِ پس از ویرایش وقتی Claude فایل‌های حیاتی را تغییر می‌دهد یک نوتیفیکیشنِ Slack می‌فرستد

Understand context costs

هر قابلیتی که اضافه می‌کنی بخشی از کانتکستِ Claude را مصرف می‌کند. زیاده‌روی می‌تواند پنجره‌ی کانتکستت را پر کند، اما می‌تواند نویزی هم اضافه کند که Claude را کم‌اثرتر می‌کند؛ ممکن است skillها درست تریگر نشوند، یا Claude ردِ قراردادهایت را گم کند. درکِ این توازن‌ها به تو کمک می‌کند راه‌اندازیِ مؤثری بسازی. برای نمایی تعاملی از اینکه این قابلیت‌ها چطور در یک نشستِ در حالِ اجرا ترکیب می‌شوند، کاوشِ پنجره‌ی کانتکست را ببین.

Context cost by feature

هر قابلیت استراتژیِ بارگذاری و هزینه‌ی کانتکستِ متفاوتی دارد:

قابلیت	کِی بارگذاری می‌شود	چه بارگذاری می‌شود	هزینه‌ی کانتکست
CLAUDE.md	آغازِ نشست	محتوای کامل	هر درخواست
Skills	آغازِ نشست + هنگام استفاده	توضیحات در آغاز، محتوای کامل هنگام استفاده	پایین (توضیحات در هر درخواست)*
سرورهای MCP	آغازِ نشست	نام ابزارها؛ شِمای کامل on-demand	پایین تا وقتی ابزاری استفاده شود
Code intelligence	پس از ویرایشِ فایل و on-demand	تشخیص‌ها پس از ویرایش؛ محلِ نمادها هنگام جستجو	پایین؛ خواندنِ فایل را جای دیگر کاهش می‌دهد
Subagents	هنگام spawn شدن	کانتکستِ تازه با skillهای مشخص	ایزوله از نشستِ اصلی
Hooks	هنگام تریگر	هیچ‌چیز (بیرونی اجرا می‌شود)	صفر، مگر اینکه hook کانتکستِ اضافی برگرداند

*به‌صورت پیش‌فرض، توضیحاتِ skill در آغازِ نشست بارگذاری می‌شوند تا Claude بتواند تصمیم بگیرد کی از آن‌ها استفاده کند. disable-model-invocation: true را در frontmatterِ یک skill تنظیم کن تا آن را به‌کلی از Claude پنهان کنی، تا وقتی خودت دستی فراخوانش کنی. این هزینه‌ی کانتکست را برای skillهایی که فقط خودت تریگر می‌کنی به صفر می‌رساند. برای skillی که خودت ننوشته‌ای، skillOverrides را در تنظیمات بگذار تا همین کار را بدون ویرایشِ فایلش انجام دهی.

Understand how features load

هر قابلیت در نقاطِ متفاوتی از نشستت بارگذاری می‌شود. تب‌های زیر توضیح می‌دهند هر کدام کی بارگذاری می‌شود و چه چیزی به کانتکست می‌رود.

Context loading: CLAUDE.md loads at session start and stays in every request. MCP tool names load at start with full schemas deferred until use. Skills load descriptions at start, full content on invocation. Subagents get isolated context. Hooks run externally.

کِی: آغازِ نشست

چه بارگذاری می‌شود: محتوای کاملِ همه‌ی فایل‌های CLAUDE.md (سطوحِ managed، user و project).

وراثت: Claude فایل‌های CLAUDE.md را از دایرکتوریِ کاری‌ات تا ریشه می‌خواند، و آن‌هایی که در زیرپوشه‌ها تو در تو هستند را همان‌طور که به آن فایل‌ها دسترسی می‌یابد کشف می‌کند. برای جزئیات نحوه‌ی بارگذاریِ فایل‌های CLAUDE.md را ببین.

skillها توانایی‌های اضافی در جعبه‌ابزارِ Claude هستند. می‌توانند مطالبِ مرجع باشند (مثل یک راهنمای سبکِ API) یا ورک‌فلوهای قابلِ‌فراخوانی که با /<name> تریگرشان می‌کنی (مثلِ /deploy). Claude Code شاملِ skillهای همراه مثلِ /code-review، /batch و /debug است که بدونِ تنظیمِ اضافه کار می‌کنند. می‌توانی مالِ خودت را هم بسازی. Claude هنگام مناسب بودن از skillها استفاده می‌کند، یا می‌توانی یکی را مستقیم فراخوانی کنی.

کِی: به پیکربندیِ skill بستگی دارد. به‌صورت پیش‌فرض، توضیحات در آغازِ نشست و محتوای کامل هنگام استفاده بارگذاری می‌شود. برای skillهای فقط-کاربر (disable-model-invocation: true)، تا وقتی فراخوانشان نکنی هیچ‌چیز بارگذاری نمی‌شود.

چه بارگذاری می‌شود: برای skillهای قابلِ‌فراخوانیِ مدل، Claude نام‌ها و توضیحات را در هر درخواست می‌بیند. وقتی یک skill را با /<name> فراخوانی می‌کنی یا Claude خودکار بارگذاری‌اش می‌کند، محتوای کامل به گفتگویت بارگذاری می‌شود.

چطور Claude skillها را انتخاب می‌کند: Claude تسکت را با توضیحاتِ skill تطبیق می‌دهد تا تصمیم بگیرد کدام مرتبط‌اند. اگر توضیحات مبهم یا هم‌پوشان باشند، Claude ممکن است skillِ اشتباه را بارگذاری کند یا یکی که کمک می‌کرد را از دست بدهد. برای اینکه به Claude بگویی از یک skillِ مشخص استفاده کند، آن را با /<name> فراخوانی کن. skillهای با disable-model-invocation: true تا وقتی فراخوانشان نکنی برای Claude نامرئی‌اند.

هزینه‌ی کانتکست: پایین تا هنگام استفاده. skillهای فقط-کاربر تا فراخوانی هزینه‌ی صفر دارند.

در ساب‌ایجنت‌ها: skillها در ساب‌ایجنت‌ها متفاوت کار می‌کنند. به‌جای بارگذاریِ on-demand، skillهای فهرست‌شده در فیلدِ skillsِ ساب‌ایجنت در آغاز به‌طور کامل در کانتکستش از پیش بارگذاری می‌شوند. ساب‌ایجنت‌ها همچنان می‌توانند skillهای فهرست‌نشده‌ی project، user و plugin را از طریقِ ابزارِ Skill کشف و فراخوانی کنند.

کِی: آغازِ نشست.

چه بارگذاری می‌شود: نام ابزارها از سرورهای متصل. شِمای کاملِ JSON تا وقتی Claude به ابزارِ مشخصی نیاز داشته باشد به تعویق می‌افتد.

هزینه‌ی کانتکست: جستجوی ابزار به‌صورت پیش‌فرض روشن است، پس ابزارهای بی‌کارِ MCP کانتکستِ ناچیزی مصرف می‌کنند.

کِی: on-demand، وقتی تو یا Claude یکی را برای یک تسک spawn می‌کنید.

چه بارگذاری می‌شود: کانتکستِ تازه و ایزوله شاملِ:

system promptِ خودِ ایجنت، نه system promptِ کاملِ Claude Code
محتوای کاملِ skillهای فهرست‌شده در فیلدِ skills:ِ ایجنت
CLAUDE.md و وضعیتِ git، به‌جز ایجنت‌های داخلیِ Explore و Plan که هر دو را حذف می‌کنند
هر کانتکستی که ایجنتِ سرپرست در پرامپت پاس می‌دهد

هزینه‌ی کانتکست: ایزوله از نشستِ اصلی. ساب‌ایجنت‌ها تاریخچه‌ی گفتگو یا skillهای فراخوانده‌شده‌ات را به ارث نمی‌برند.

Learn more

هر قابلیت راهنمای خودش را با دستورالعمل‌های راه‌اندازی، مثال‌ها و گزینه‌های پیکربندی دارد.

CLAUDE.md

کانتکست، قراردادها و دستورالعمل‌های پروژه را ذخیره کن

Skills

به Claude تخصصِ حوزه‌ای و ورک‌فلوهای بازاستفاده‌پذیر بده

Subagents

کار را به کانتکستِ ایزوله بسپار

Agent teams

چندین نشست را که موازی کار می‌کنند هماهنگ کن

MCP

Claude را به سرویس‌های بیرونی وصل کن

Hooks

اکشن‌ها را با hookها خودکار کن

Plugins

مجموعه‌های قابلیت را بسته‌بندی و به اشتراک بگذار

Marketplaces

مجموعه‌های plugin را میزبانی و توزیع کن